DOM

zdjęcie - Jan Samek / www.PhotosOn.net

„W drzwiach stanął Pan Kuleczka i powiedział - Dziś chciałbym wam pokazać, jak wygląda świat (...) Usiedli wszyscy przy stole, oprócz Bzyk-Bzyk, która jak zwykle latała to tu, to tam. Pan Kuleczka postawił pośrodku globus i powiedział - To niebieskie to są morza, oceany i jeziora, a zielone i żółte - ziemia. Góry są  zaznaczone na czerwono i brązowo.  A tu jest najcieplej - powiedział Pan Kuleczka i pokazał kreskę biegnącą naokoło globusa. Tu wcale nie jest najcieplej! - wybuchnęła  nagle kaczka Katastrofa - najcieplej jest zimą przy karoryferze, a latem na plaży! A w ogóle to gdzie tu na tym świecie jest nasz dom?! Pan Kuleczka spojrzał na nią zadumany, a potem zaczął tłumaczyć, że ich domu tu nie ma, bo musiałby być bardzo, bardzo malutki, więc i tak nie byłoby go widać... Katastrofy to nie przekonało. Rozzłościła się jeszcze bardziej i wypaliła - To co to za świat, na którym nie ma naszego domu?! Przez resztę wieczoru udało im się zrobić dom. Nieduży, z pudełka od zapałek, ale zawsze... Przykleili dom do globusa przeźroczystą taśmą, a potem bawili się w podróże (...) Wszyscy byli zadowoleni. Katastrofa też. Nawet nie narzekała, że na globusie nie widać chmur ani nie czuć zapachów. No bo na tym świecie stał już ich dom, a to w końcu było najważniejsze, prawda?"

(Wojciech Widłak)
 

Dom... Właściwie to symboliczne znaczenie staje się tym prawdziwym. Gdzie jest nasz dom? Niezależnie gdzie się znajdujemy dom jest tam, gdzie jest ktoś kogo kochamy... Czasem dom jest tam, gdzie unosi się zapach  kawy i szrlotki z cynamonem. A może tam, gdzie mamy swoje własne biurko z książkami? Gdzie jest nasz dom? Wszędzie tam, gdzie czujemy się u siebie. Właściwie niezależnie czy są to cztery ściany w pudełku z tektury, blokowisku, willi czy też w zamku królewskim, wciąż jest to nasz dom. Nie jest ważne w jakim kraju na świecie, jeśli mamy swoje miejsce i te ramiona, które przytulą i kubek gorącej herbaty w długie jesienne wieczory, tam właśnie jest nasz dom...

***

...tak niedaleko
na odległość zamkniętych powiek
jest mój dom
wchodzę do środka roześmiana
witają mnie
ogień w kominku i miłość w oczach
i te ramiona zawsze otwarte gotowe by przytulić
i fotel bujany samotny taki
bo dwoje pomieścić nie może

...tak niedaleko
na odległość zamkniętych powiek
jest mój dom
czasem oddala się
odchodzi jak ten na kurzej stopce
albo jak ten
który odnalazł pelerynę Harrego
i tak niewidzialny dla mnie patrzy
przez lornetkę nieporozumień
gotowy zniknąć na zawsze
albo pojawić się znienacka
z uśmiechem pełnym miłości

...tak niedaleko
na odległość otwartych powiek
nie ma domu...