SZTUKA

zdjęcie - Pablo Picasso

"Van Gogh cierpiał, gdy malował. Obciął sobie ucho, wiesz? Bethoven, gdy komponował, płakał. Bo był głuchy. (...) Goya, wielki artysta, całe życie był przerażony, że inkwizycja spali go na stosie. A Boschowi śniły się potwory, które malował, bał się spać. Gustaw Mohler, taki kompozytor, cierpiał na depresję, a Czajkowski prawie zwariował."

(Dorota Terakowska "Tam gdzie spadają Anioły")

To mój ulubiony "Stary gitarzysta" Picassa. Jakoś mnie tak zatrzymał ten obraz, otacza go taka jakaś aura zadumy.

Artyści, ci wielcy, to taki specjalny rodzaj nadwrażliwców. Oni czują bardziej, więcej, widzą głębiej... Właściwie gdyby nie śmierć Urszulki nie byłoby "Trenów" Kochanowskiego, a przecież nawet teraz odczuwa się w nich ból ojca po stracie dziecka. Gdyby nie choroba serca Poświatowskiej i jej ogromna chęć życia i kochania,  nie byłoby tak pieknej poezji. To ona przecież była zapisem jej myśli, życia, tego co w środku i tego co na zewnątrz. W niej znalazło się ujście dla emocji wyrażających szczęście i cierpienie,  zachwyt i miłość. Bardzo lubię jej wiersze. Kiedy przeżywa się tak bardzo, tak całą duszą i nawet ciałem, bo i ciałem można przeżywać, to powstają wiersze, obrazy, rzeźby, w których zaklęte są ludzkie przeżycia. Jeszcze tylko trzeba potrafić te emocje odebrać, dostrzec, zrozumieć, a cała gama uczuć artysty stanie przed nami otworem. Myślę, że każdy człowiek może to poczuć, ale nie każdy ma w sobie ten specjalny rodzaj nadwarażliwości, który sprawia, że potrafi pisać, malować, rzeźbić. Sam talent to nie wszystko, trzeba przeżycia, doświadczenia, trzeba w życiu coś przecierpieć, bo inaczej to po prostu rzemiosło. Tak, to sztuka która nie żyje, nie otacza i nie wnika do środka, co wcale nie znaczy, że to kicz. Po prostu przeżycie artysty jakoś niesamowicie otacza człowieka, jakby w czasie patrzenia na obraz uwalniało się to wszystko co czuł, mieszało z przeżyciami odbiorcy i ze zdwojoną siłą uderzało w nasze zmysły.  Tak samo jest z muzyką, czasem wnika ona w nas głęboko, można poczuć ją każdą komórką swojego ciała. Wtedy nic nie jest ważne. Bo trzeba w życiu coś czuć...

***

kochać

upadać

z dna się podnosić

być szczęśliwym

cierpieć

widzieć więcej

przeżywać mocniej

popełniać błędy

potrafić je naprawiać

głębiej żyć

by umieć być człowiekiem