MIŁOŚĆ TO ROZMOWA

zdjęcie - Jan Samek / www.PhotosOn.net

***

zamknięci...

w otchłani własnych myśli

odbieramy świat jednostronnie

zapominamy że trzeba "dmuchać

w skrzydła" człowieka obok

inaczej on nie będzie mógł

dmuchać w nasze

a razem możemy

 wzlecieć wysoko

nad ziemię

uczmy się ruchu skrzydeł

patrzmy uważnie

by  razem oprzeć się

własnym słabościom

trzeba słuchać także sercem

by zaakceptować

by pozwolić rozumieć świat

inaczej...

***

"Myślisz, że potrafisz odczytać jego uczucia. Wiesz, jaki jest. Skoro tak, to dlaczego nie możecie się porozumieć? Kłócicie się nie wiadomo o co. "Kocham" przesłane SMS-em, emocjonalny fast food, nie wystarcza. Po kilku latach takiej diety nic o sobie nie wiecie."

(Cytaty -   ten i inne w tej notce - pochodzą z artykułu Beaty Pawłowicz)

Myśli moje poplątane. Myśli moje bardzo niepokorne, nie dają spać. Chodzą własnymi ścieżkami, ale prowadzą do jednego wniosku...  Zawsze kiedy zaczyna się miłość prawdziwa, jest rozmowa i wzajemne zafascynowanie osobowością, zainteresowaniami, odbiorem świata, a zawsze kiedy kończy się miłość, jest brak rozmowy, niezrozumienie, niedogadanie, inne pojmowanie świata. Czy na początku chcemy słuchać a na końcu już nie?  A może już nam się nie chce, bo mamy i nie trzeba o miłość dbać, wystarczy skupić się na sobie. Czy gdzieś po drodze gubi się rozmowa, czy sami ją zostawiamy na później? A przecież życie we dwoje to przede wszystkim rozmowa. Jeśli nie ma rozmowy to co jest? A mnie się marzą dlugie zimowe wieczory, kiedy  z kubkiem gorącej herbaty z cytryną, albo z lampką wina, zatopię się w rozmowie zapominając o mijającym czasie... Tyle książek ktorymi chciałabym się z kimś podzielić, tyle myśli, przeżyć, odczuć. Tyle tego do posłuchania od kogoś, kto nieco inaczej postrzega każde słowo i wydarzenie. Tylu  ludzi na ziemi. Każdy odbiera inaczej, nie "gorzej" - INACZEJ... Nikt nie żyje w wyimaginowanym świecie. Każdy człowiek żyje tu i teraz, w swym własnym świecie takim, jak jego doświadczenia, jak jego wrażliwość, takim jak ludzie, ktorych spotkał na swej drodze. To ukształtowało hierarchię ważności, która towarzyszy mu w życiu, a ona jest inna niż ta, którą prezentuje człowiek obok... Rozmowa... Skąd ja mam wiedzieć skoro nie mówisz? Ale dlaczego, kiedy mówię, nie słuchasz? A może dzielimy swoją uwagę na to, co ważne i mniej ważne? Oczywiście ważne jest tylko to, co dla mnie jest ważne, a to, co dla osoby obok, to już jakiś wymysł, bo to wcale nie jest ważne! Życie... Właściwie udany związek to umiejętność rozmowy o wszystkim, a umiejętność rozmowy, to powstrzymanie się przed wykorzystaniem tajmnic i zwierzeń przeciwko komuś, kto je wypowiedział... W jaki sposób najczęściej rodzice tracą zaufanie dziecka? Czy ma lat 5 czy 15 czy 25 - ma swoje tajemnice. Jeśli powierzy je mamie, a ona wykrzyczy albo opowie sąsiadce, lub też w jeszcze inny sposób wypomni, dziecko zamknie się przed nią na zawsze. Nie pomoże tlumaczenie dorosłej już córce, że przecież to było głupie i nieważne, bo dotyczyło lalki i jej ubranka...  Wtedy dla niej to było najważniejsze na świecie i nastąpiła blokada, której dorosła już córka nie będzie w stanie przerwać. Została zdradzona!  Rozmowa i powierzenie tajemnic, nieraz ze wstydem, to otwarcie się, otwarcie na zranienia. Zranisz czy nie? Wykorzystasz?  Potrafisz słuchać czy też rozmowa to ma być monolog, ktorego jedno z nas musi wysłuchać? A może dokończysz każde zdanie za mnie lub ja za Ciebie, bo Ty wiesz lepiej co ja chcę powiedzieć za chwilę, a może ja wiem lepiej co Ty chcesz powiedzieć, co lubisz a czego nie lubisz? Rozmowa... Dlaczego im dalej w znajomość ludzie znają się coraz mniej... A może przestali słuchać siebie nawzajem?  Chcą zmienić partnera na takiego, który tak samo czuje i tak samo  myśli, bo wszystko co jest inne, jest "wymysłem" i "nierealnym światem"? "A przecież "jesteśmy szczęśliwi , tylko wtedy, kiedy możemy być sobą. Czujemy się akceptowani. (...) Nawet na uszczypnięcie każdy z nas reaguje inaczej, a co dopiero na poważne kłopoty. Każdemu też co innego może pomóc. Jemu spokój, żeby odzyskał wiarę w siebie. Tobie telefon do  kogoś, kto może pomóc." Tak to już jest, że czasem lepiej po prostu przytulić i powiedzieć, że wszystko będzie dobrze niż potrząsnąć i kazać wziąść się w garść...  Trzeba rozmawiać. Mówić co się czuje i co się myśli, aby ktoś mógł przedstawić także inną, swoją wersję oczuć i myśli. Wtedy dopiero może powstać "NASZA WERSJA" życia, myśli i odczuć... Bez rozmowy nie ma miłości, nie ma NAS... Nie ma...  Moja przyjaciółka mowi, że są to "Rozmowy oczyszczające" Bez nich nie ma porozumienia, a tylko dwoje osobnych ludzi wędrujących w różnych kierunkach w swoich światach...osobnych... 

***

To może...

uśmiechnij się do mnie

czule

opowiedz kim jesteś

a ja

posłucham sercem

czego się boisz

 obronię

w swoim wyimaginowanym

realnym świecie

walcząc jedyną bronią

jaką mam

miłością...