ŚWIĄTECZNE ZAMYŚLENIE...

A mnie już nawet ta magia nie rusza .... ot kilka kolejnych dni womnych z większym obarstwem niż zwykle ... więcej zamieszania z przygotowaniami niż radości z faktu świąt ...:) Marudzę ...Neee;)))

http://samisiowo.blog.onet.pl/Zyczenia,2,ID396548312,n

Wiesz Halinko - coraz mniej mnie one cieszą .
To straszne , ale już właściwie nie lubię Świąt .
Gdzie się podziały tamte z dziecięcych lat przepełnione miłością , radością i brzmieniem kolęd ? - nie wrócą :(
Ściskam
__________________
Maja

masz racje, warto znaleźć czas dla tych, z którymi naprawdę chcemy się spotkać...

każdy człowiek jest uwikłany w sieć rytuałów... można by nawet rzec, że rytuały wyznaczają ścieżki umysłu, bez nich nie mógłby działać prawidłowo... rytuały nie są ani dobre, ani złe... są dobre, gdyż upraszczają, ułatwiają nam życie, coś załatwiają psychicznie lub po prostu sprawiają przyjemność... ale bardzo często bywa tak, że następuje pomieszanie pojęć... rytuał staje się celem samym w sobie... nie droga dla samochodu, ale samochód dla drogi... o wolności nie ma wtedy mowy... pierwszy warunek, by ją odzyskać, to odrzucić rytuał, chociaż na krótki czas... zjechać samochodem z drogi i pojechać bezkresną łąką, nawet ryzykując uszkodzenie zawieszenia... wrócić na drogę, gdy wszystko wróci na swoje miejsce, gdy znowu droga będzie dla samochodu...

Często sami się wikłamy w takie relacje ,bo nam się wydaje ,że tak trzeba...A to nie prawda...bo tylko pozornie ułatwiamy sobie funkcjonowanie w danym otoczeniu. Wiesz ile razy słyszałam ( na szczęście żartem ) gdybyś tak robiła...i ta świadomość gdybyśmy oboje inaczej robili, to pewnie sukces byłby większy...Tylko co z naszymi myślami, zasadami, naszą duszą ? To ja już wolę po swojemu i niech mnie oceniają ...bo i tak myślę ,że nie raz nagięłam kark...na szczęście urazu nie mam..;) Wiesz Misiu ja zawsze stawiam na ludzi...i choć ten czas świąteczny jest tak pięknie kolorowy, tyle cudnych ozdób ,to nic tak jak bliscy nie stworzy świątecznej atmosfery ...Życzę by przy każdym Twoim spotkaniu ona była :)
P.S zdjęcie cudne...u mnie dziś za oknem zima ciut sypnęła , ale nie starczyło by przykryć wszystko białym puchem...
__________________
roksanna

Święta mogą być przeprzepiękne -dekoracje, światełka, pachnąca choinka, prezenty, uśmiechy, aromatyczne ciasta i karp w galarecie po żydowsku mojej mamy - najlepszy na świecie. :) Ale właśnie...karp musi być mojej mamy, a prezenty od i dla tych ukochanych najbliższych, choinka, co do której tata się zarzeka, że w tym roku nie będzie bo nie ma miejsca, a i tak jest, i to najpewniej taka, której trzeba czubek ściąć nieco, bo się w mieszkaniu nie mieści :) ...a no i ta dekorowana z moją kochaną współlokatorką/Najlepszym Przyjacielem Ziup :)...ja się jeszcze uczę nie poczuwać się w obowiązku żeby pójść tzw. wigilię w pracy czy też na wigilię z mojego liceum....chociaż akurat z tą ostatnią to jest bardziej skomplikowana sprawa. :) Niby już nie utrzymuje z ludkami z klasy kontaktu za bardzo, ale cały czas (a już parę lat od matury minęło) robimy te wigilie...i w sumie sympatycznie jest się spotkać raz czy dwa w roku...no i cały czas dumam czy chcę czy nie chcę...zobaczymy...

Wychodzę na zakupy, bo muszę dziś upiec keks urodzinowy dla taty! On też grudniowy, tak jak ja (a trójka rodzeństwa i mama wszyscy wrześniowi! Więc trzymamy się z tatą razem:)) A potem wracam na kubek gorącej herbaty. Śnieg sypie więc pewnie i dłonie zmarzną. :)

ps.: a zdjęcie - oczywiście, że zostaje. :)
__________________
Jofa
~:]

Halszko Droga, mam wrażenie jakbyś pisała ten tekst pod moje dyktando. Bardzo, bardzo dziękuję za ten cudowny bezmiar wspólnego czucia. Pozdrawiam serdecznie i Wspaniałych Świąt życzę Tobie i Twoim najbliższym.

Pięknie piszesz o tej wolności.Jakże lekko na sercu, gdy nie robi się czegoś z wewnętrznego przymusu. Też lubię czasem pobyć w samotni,jednak święta w gronie rodziny lub przyjaciół pozostawiają miłe wspomnienia.Jestem już po zakupach, biegałam od miesiąca zbierając upominki, część już podarowana, reszta znajdzie się pod choinką.Dzisiaj chodziłam po lesie, śnieg skrzypi przyjaźnie,drzewa śnieżną bielą przystrojone, a z gałęzi dochodzi cichy świergot ptaszków. No cudownie, uśmiecham się do wspomnień, kiedy to przemoczona i zmarznięta wracałam do domu, a mama rozgrzewała mnie herbatą.Chyba nie będę miała zbyt wiele wolności przez trzy miesiące, ale oddaję ją z serca.
Pozdrawiam serdecznie i śnieżne gwiazdki ślę.

Jeśli te przygotowania święta sprawiają mi przyjemność, to jest wszystko w porządku. Kiedy staje się to obowiązkiem stajemy się zakładnikami, niewolnikami, na własne życzenie. Warto powiedzieć nie, nawet za cenę niezrozumienia bliskich, bo najbliżsi zrozumieją. Pozdrawiam moja ulubiona Misiu.

A Flaficzka ma oczy jak Perła:-)

jakoś omija mnie chyba magia świat w tym roku. Ciesze sie jedynie ze bede mogła wrocić na 2 tygodnie do domu i odpoczać od trudów studiów

Tak, bycie wiernym sobie jest zdecydowanie najlepszym wyjściem, a co najważniejsze, najuczciwszym...

Święta to czas, który zaczyna się lubić dopiero później. Może nie tak, lubi się je jako dziecko, a potem dopiero jako dorosła osoba... Oczywiście pod warunkiem, że spędza się je tak, jak ma się ochotę. W zgodzie z sobą i swoimi chęciami. Z tym różnie bywa. Prezenty zawsze są wspaniałe, oczywiście mówię o sobie. Częśto niespodziewane, często są wynikiem zwykłej pamięci i to cieszy... Kocham dostawać prezenty i dawać prezenty. Lubię święta i sam pretekst, żeby zrobić coś odświętnie, żeby było inaczej niż zwykle...

I to jest właśnie najważniejsze. Święta powinny być takie, jakich naprawdę pragniemy...